«دانش» و آگاهی نظامی باید به «توانایی» و عملِ عینی بدل گردد.

صبر و اندیشهٔ آرام در اوج بحران، بمراتب والاتر و کارآمدتر از اقدامات شتاب‌زده است.

اگر می‌خواهی بر دشمن خویش پیروز شوی، باید میزان تلاش خود را با توانِ مقاومتِ او هماهنگ و برابر سازی.

خشونت و نبردِ سهمگین، هیچ جایی برای تردید و دودلی باقی نمی‌گذارد.

اشتباهاتی که در میدان نبرد رخ می‌دهند، به‌ندرت قابل جبران یا ترمیم هستند.

افکار عمومی، بخش عمده‌ای از «اصطکاک» و چالش‌های روند نبرد را تشکیل می‌دهد.

دفاع، شکلِ قوی‌تر و استوارترِ پیشبردِ نبرد است.

تضمینِ صلح، در گروِ آمادگی برای جنگ است.

غافلگیری نقش کلیدی را در جنگ ایفا می‌کند؛ زیرا ابزار اصلی برای دستیابی به برتری است.

ستون فقرات و شالودهٔ «غافلگیری»، تلفیق و هم‌آمیزیِ سرعت و پنهان‌کاری است.

در جنگ، سرانجام و نتیجهٔ هیچ نبردی هرگز نهایی و مطلق نیست.

شجاعت، پیش و بیش از هر چیز، نخستین صفت و فضیلتِ یک رزمنده است.