آنجا که «نهاد» حکمرانی میکند، «من» باید جایگزین شود.
در مجموع خیرِ زیادی در وجود انسانها نیافتهام؛ اکثر آنها فارغ از ادعاهای اخلاقیشان، بیارزشاند.
نخستین انسانی که به جای سنگ، ناسزا گفت، بنیانگذار تمدن بود.
عشق و کار، سنگبناهای انسانیتِ ما هستند.
ما هرگز به اندازه زمانی که عاشق میشویم، در برابر رنج و درد بیدفاع نیستیم.
هدفی که اصل لذت ما را به سویش میراند (خوشبختی کامل) دستنیافتنی است، اما نمیتوان از تلاش برای آن دست کشید.
تمدن از نخستین باری آغاز شد که فردی خشمگین، به جای سنگ، واژهای پرت کرد!
صدای عقل و خرد ملایم است، اما تا زمانی که شنیده نشود، آرام نمیگیرد.
هر کس عاشق میشود فروتن میگردد؛ عاشق گویی بخشی از خودشیفتگیاش را گرو گذاشته است.
رویابینیها و خوابها اغلب زمانی عمیقترین مفاهیم را دارند که دیوانهوارتر به نظر میرسند.
اکثر مردم واقعاً آزادی نمیخواهند، زیرا آزادی مستلزم مسئولیتپذیری است و مردم از مسئولیت میترسند!
هیچ انسانی نمیتواند رازی را پنهان نگه دارد؛ اگر لبهایش خاموش باشند، با نوک انگشتانش سخن میگوید!