تاریخ تکرار میشود؛ بار اول به صورت تراژدی و بار دوم به صورت کمدیِ مبتذل!
تاریخ تمامی جوامعی که تاکنون وجود داشتهاند، تاریخِ مبارزه طبقاتی است.
هرگز در عرصه نبردهای بشری، اینچنین انبوهِ مردم، مدیون فداکاریِِ جمعی چنین اندک (خلبانان) نبودهاند.
کسی که زمان حال را در دست دارد، تاریخ و گذشته را بازنویسی میکند و کسی که گذشته را بازنویسی کند، آینده را میسازد.
هشتاد و هفت سال پیش، پدران ما در این قاره امتی نو پدید آوردند؛ امتی که در آزادی نطفه بست...
تاریخ بهطور کلی تنها به ما یاد میدهد که حکومتِ بد چیست!
به گذشته و امپراتوریهای متغیری که آمدند و رفتند بنگر؛ آنگاه میتوانی آینده را نیز پیشبینی کنی.
تاریخ، مجموعهای از دروغهاست که بر سر آنها توافق شده است!
یکی از مهمترین دلایل مطالعه تاریخ این است که تقریباً هر ایده احمقانهای که امروز مد شده، قبلاً امتحان شده و فاجعهآفرینیاش به اثبات رسیده است!
شکایت از روزگاری که در آن زیست میکنیم و نالیدن از صاحبان قدرت، پدیدهای همگانی در تمام عصرهاست.
ترس از امور ناپیدا و نامرئی، بذرِ طبیعیِ همان چیزی است که هر کس درون خویش آن را «دین» مینامد.
ما تاریخ را مثل مشتی مست که در دستشویی میخانه تاس میریزند، به هدر دادهایم.
