تحت هیچ بهانهای نباید سلاح و مهمات تحویل داده شود؛ هرگونه تلاش برای خلع سلاح کارگران باید ناکام بماند، حتی با استفاده از زور در صورت لزوم.
تولید بیش از حدِ چیزهای مفید، به پیدایش بیش از حدِ انسانهای بیفایده میانجامد!
پول تمام خدایانِ انسان را تحقیر میکند — و آنها را به «کالا» تبدیل میسازد.
هیچ شاهراه و مسیر همواری به سوی علم وجود ندارد؛ تنها کسانی شانس رسیدن به قلههای روشن آن را دارند که از صعود خستگیناپذیر بر فراز شیبهای تندش نهراسند.
هرچه کمتر «باشی»، بیشتر «داری»؛ هرچه کمتر زندگیات را ابراز کنی، زندگیِ بیگانه و الینهشدهات بزرگتر است!
اندیشههای طبقه حاکم، در هر دورهای، اندیشههای حاکمِ جامعه هستند.
هر آنچه سخت و استوار است دود میشود و به هوا میرود، و هر آنچه مقدس است هتک حرمت میشود.
نظریه کمونیستها را میتوان در یک جمله خلاصه کرد: لغو و الغای مالکیت خصوصی.
انسانها تاریخِ خود را میسازند، اما نه آنگونه که دلخواهشان باشد!
تاریخ تکرار میشود؛ بار اول به صورت تراژدی و بار دوم به صورت کمدیِ مبتذل!
سرمایه، کارِ مرده است که خونآشاموار تنها با مکیدنِ کارِ زنده میپاید، و هرچه بیشتر بمکد، بیشتر زندگی میکند!
این آگاهی انسانها نیست که هستیشان را تعیین میکند، بلکه برعکس، هستیِ اجتماعی آنان است که آگاهیشان را شکل میدهد.