امتیاز دادنِ افراد ضعیف، تسلیم شدنی از روی ترس است.
ریاکاری از بلندپروازانهترین نظریهها لذت میبرد؛ زیرا چون قصد عمل ندارد، بافتن حرفهای باشکوه هزینهای برایش ندارد!
خرافات، دینِ اذهانِ ضعیف و ناتوان است.
نظمِ شایسته، پایه و شالوده همهچیز است.
الگوی عملی و تجربه، مدرسه بشریت است؛ و انسانها در هیچ مدرسه دیگری نخواهند آموخت.
شکایت از روزگاری که در آن زیست میکنیم و نالیدن از صاحبان قدرت، پدیدهای همگانی در تمام عصرهاست.
هرگز نمیتوانی آینده را تنها بر اساس گذشته برنامهریزی کنی.
سنت و عادت، ما را با همهچیز سازگار و همزیست میسازد.
اینکه به خاطر نگرانیهای زیاد تحقیر شوی، بسیار بهتر از آن است که با اطمینانِ سادهلوحانه به امنیت، نابود گردی.
هیچکس مرتکب اشتباهی بزرگتر از آن کس نشد که کاری انجام نداد، چون فقط میتوانست کار کوچکی انجام دهد.
هر حکومتی — و در واقع هر منفعت، فضیلت و اقدام عاقلانهای — بر پایه «سازش و معامله» بنا شده است.
وقتی بدان با هم متحد میشوند، نیکان نیز باید به هم بپیوندند؛ وگرنه یکییکی قربانی نبردی خفتبار خواهند شد.