این زمان کوتاه را هماهنگ با طبیعت سپری کن و سفرت را با خشنودی به پایان برسان، درست مانند زیتونی که وقتی رسید از درخت میافتد.
تنها به این دلیل که کاری برای تو دشوار به نظر میرسد، تصور نکن انجامش برای هیچ انسانی ممکن نیست.
از دست دادن چیزی نیست جز «تغییر»، و تغییر مایۀ خشنودی و لذتِ طبیعت است.
به گذشته و امپراتوریهای متغیری که آمدند و رفتند بنگر؛ آنگاه میتوانی آینده را نیز پیشبینی کنی.
هرگز اجازه نده آینده تو را مضطرب سازد؛ اگر لازم باشد، با همان سلاحهای عقلانیتی به استقبالش خواهی رفت که امروز با آنها در برابر حال مسلح شدهای.
پیامدها و خساراتِ خشم، بمراتب دردناکتر از دلایلِ بروز آن است!
برای داشتن یک زندگی شاد به چیز بسیار کمی نیاز است؛ همهچیز در درون خودت و در طرز تفکرت نهفته است.
اموری را که سرنوشت به تو پیوند داده بپذیر، و انسانهایی را که سرنوشت پیش راهت گذاشته دوست بدار؛ اما با تمام وجود.
روح و جان انسان، رنگِ اندیشههایش را به خود میگیرد.
انسان نباید از مرگ بترسد، بلکه باید از این بترسد که هرگز آغاز به زیستن نکرده باشد!
در زیباییهای زندگی غرق شو؛ به ستارگان بنگر و خود را در حال دویدن همراه با آنها تصور کن.
اگر کاری درست نیست انجامش نده؛ و اگر سخنی راست نیست بر زبان نیاور.