منش و شخصیت انسان در کلام و گفتار او هویدا می‌شود.

هیچ درنده‌ای وحشی‌تر از انسانی نیست که قدرتی هم‌پای خشم و خشونتش در اختیار داشته باشد!

برخورداری از اصالتِ خانوادگی عالی است، اما شرف و افتخار آن متعلق به اجداد ماست، نه خود ما!

هنرِ درست گوش دادن را بیاموز، تا حتی از کسانی که زشت و نادرست سخن می‌گویند نیز سود ببری.

خداوند امیدِ انسانِ شجاع است، نه بهانه‌ای برای شخصِ بزدل!

از «زمان» فرمان ببر، چرا که خردمندترینِ همه مشاوران است.

مرتکب نشدنِ هیچ اشتباهی در توان انسان نیست؛ اما دانایان و نیکان از خطاهای خود برای آینده حکمت می‌آموزند.

نقاشی، شعرِ خاموش است؛ و شعر، نقاشیِ سخن‌گو.

عیب‌جویی و ایراد گرفتن آسان است؛ اما بهتر انجام دادنِ آن کار دشوار است!

سکوت در زمان مناسب، عینِ حکمت است و از هر سخنی والاتر.

قدرت و جایگاه عالی، عیار واقعیِ منشِ انسان‌ها را می‌آزماید؛ زیرا هر اشتیاقی را بیدار کرده و هر ضعفی را آشکار می‌سازد.

پایداری و استمرار، موثرتر از خشونت است؛ بسیاری از موانع که در کلیتِ خود شکست‌ناپذیرند، چون اندک‌اندک مواجه شوند تسلیم می‌گردند.