ایمان استعداد و قابلیتی روحی است؛ در واقع یک استعداد است که باید با آن به دنیا آمده باشی.
در هنر هیچچیز جدیدی وجود ندارد، مگر «استعداد»!
ما زندگی را نه تنها از نکات مثبت، بلکه از منفیها و شکستها نیز میآموزیم.
قول میدهم شوهر فوقالعادهای باشم، اما زنی به من بدهید که مثل ماه هر روز در آسمانم ظاهر نشود!
انسان همان چیزی است که به آن باور و ایمان دارد. (جایگزین عبارت تکراری)
وقتی تشنهای و فکر میکنی میتوانی کل اقیانوس را بنوشی، این «ایمان» است؛ وقتی شروع به نوشیدن میکنی و فقط یک یا دو لیوان مینوشی، این «علم» است.
هیچ روانشناسی نباید تظاهر کند چیزی را میفهمد که نمیفهمد... تنها احمقها و شیادان همهچیز را میدانند و هیچچیز نمیفهمند.
زندگی با فلسفه همخوانی ندارد: هیچ خوشبختیای بدون فراغت نیست و تنها امور بیفایده لذتبخشاند.
هر احمقی میتواند با یک بحران ناگهانی مواجه شود؛ این «زندگی روزمره» است که انسان را فرسوده میکند!
وقتی زنی زیبا نیست، مردم همیشه به او میگویند: «چه چشمان زیبایی داری، چه موهای قشنگی داری!»
تبلیغات، جوهره و ذاتِ واقعیِ مردمسالاری و دمکراسی است.
اگر از تنهایی میترسی، ازدواج نکن!