حقوق مقدس بشریت چیزی نیست که در میان دستنوشتههای کهنه بگردید؛ بلکه با پرتو خورشید بر صفحه طبیعت انسان توسط دست خداوند نوشته شده است.
در حقوق و حقوق کیفری، انسان زمانی متهم است که حقوق دیگری را نقض کند؛ اما در اخلاق، به محض اینکه فکرِ انجام آن را بکند گناهکار است!
انسان برای وجود داشتن باید طغیان کند، اما طغیان باید به مرزهایی که در خود مییابد احترام بگذارد؛ مرزهایی که اذهان در آن به هم میرسند.
قرنهاست که مجازات اعدام تلاش میکند جرم را مهار کند اما جرم همچنان باقی است؛ چرا که غرایزِ جنگنده در انسان نیروهایی ثابت و متعادل نیستند.
ما باید این فکر را رد کنیم که هرگاه قانونی شکسته میشود جامعه مقصر است نه قانونشکن! وقت آن است که اصل آمریکاییِ مسئولیتپذیریِ فردی احیا شود.
در جایی که مالکیت وجود نداشته باشد، بیعدالتی نیز معنایی ندارد
هر انسانی بر وجود و شخصِ خودش حق مالکیت دارد؛ هیچکس جز خودِ او صاحب این حق نیست
تمام بشریت... چون برابر و مستقل هستند، هیچکس نباید به حیات، سلامت، آزادی یا اموال دیگری آسیبی برساند
این کشور متعلق به مردمی است که در آن زندگی میکنند. هرگاه از حکومت موجود خسته شوند، میتوانند از حق قانونی خود برای اصلاح آن یا حق انقلابی خود برای سرنگونیاش ا…
منشور حقوق چیزی است که مردم حق دارند در برابر هر حکومتی داشته باشند و هیچ حکومت عادلی نباید آن را انکار کند
ما این حقایق را بدیهی میدانیم: که همه انسانها مساوی آفریده شدهاند و از سوی خالق خود دارای حقوق سلبناپذیری هستند؛ از جمله زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی
هیچ قانون یا حکمی نیرومندتر از «دانش و خرد» نیست
