من دوست و حامی تمام کسانی هستم که بر زمین خوردهاند، بدون توجه به رنگ، جنسیت یا وضعیت اجتماعیشان.
هر آنچه از نظر اخلاقی نادرست باشد، هرگز نمیتواند از نظر سیاسی درست باشد!
هیچ اصلاح و تغییری بدون «مبارزه و تلاش» تحقق نمییابد.
بیتفاوتی و بیحسی مردم کافی است تا هر مجسمهای را ناچار سازد از روی پایه خود به پایین بجهد!
چنین عهد و پیمانی با «مرگ» و چنین توافقی با «جهنم» (اشاره به بندهای بردهداری در قانون اساسی) باید باطل گردد!
آزادی برای همگان، در برابر هر خطری و به هر قیمتی!
هیچ مصالحهای با بردهداری در کار نیست! هیچ اتحادی با بردهداران وجود نخواهد داشت!
ستمکاری و سرکوب نمیتواند برای همیشه زنجیر را بر دست و پای بردهٔ لرزان باقی نگه دارد.
من به همان سختی و بیرحمیِ «حقیقت» و به همان صلحناپذیریِ «عدالت» خواهم بود.
با انسانهای عاقل منطقی بحث میکنم؛ به انسانهای باوجدان التماس میکنم؛ اما به مستبدان و ستمگران ذرهای رحم و امان نخواهم داد!
آرمان و مسیرِ «آزادی»، همان آرمان و مسیر خداوند است.
من نمیخواهم با میانه روی فکر کنم، سخن بگویم یا بنویسم... نه! هرگز! به انسانی که خانهاش آتش گرفته بگویید با میانهروی و آرامی آژیر خطر بکشد!