یک چیز در جهان از تمامی لشکرهای دنیا نیرومندتر است، و آن «اندیشهای است که زمانِ تحقق آن فرا رسیده باشد».
قدرتِ حقیقی در «تسلط و اقتدار بر خویشتن» نهفته است.
ما بهنوعی دو بار به دنیا میآییم: یکبار برای «وجود داشتن» و بار دیگر برای «زندگی کردن»؛ یکبار برای گونهٔ بشری و بار دیگر برای جنسیتمان.
یکی از مزایای داشتن یادداشتهای روزانه این است که با شفافیتی اطمینانبخش از تغییراتی که مدام متحمل میشوی آگاه میشوی.
از نقطهای به بعد دیگر هیچ بازگشتی وجود ندارد؛ آن نقطه، همان نقطهای است که باید به آن رسید.
حتی آگاهی از احتمال خطاکاریام نمیتواند مرا از اشتباه کردن بازدارد؛ تنها وقتی بر زمین میافتم است که دوباره برمیخیزم.
کارهای بزرگ نه یکباره، بلکه از کنار هم قرار گرفتنِ مجموعهای از کارهای کوچک انجام میپذیرند.
مرتکب نشدنِ هیچ اشتباهی در توان انسان نیست؛ اما دانایان و نیکان از خطاهای خود برای آینده حکمت میآموزند.
عیبجویی و ایراد گرفتن آسان است؛ اما بهتر انجام دادنِ آن کار دشوار است!
ذهنهای کهنسال مانند اسبهای پیرند؛ اگر میخواهی آنها را آماده به کار نگه داری، باید مداوم تمرینشان دهی!
هر آنچه سخت و استوار است دود میشود و به هوا میرود، و هر آنچه مقدس است هتک حرمت میشود.
آینده به کاری بستگی دارد که امروز انجام میدهی.
