حکومت، حتی در بهترین حالتِ خود، چیزی جز یک «شرّ لازم» نیست؛ و در بدترین حالت، شرّی غیرقابل تحمل است!

هر انقلابی تبخیر می‌شود و تنها لجن‌زارِ دیوان‌سالاری (بورکراسی) جدیدی را برجای می‌گذارد.

نابرابری و عدم تعادل میان ثروتمندان و فقرا، قدیمی‌ترین و کشنده‌ترین بیماریِ تمامی جمهوری‌هاست.