نخستین درمانِ کاذب برای کشوری با مدیریت سوء، تورم پول است و دومین، جنگ. هر دو رونقی موقت و ویرانی دائم می‌آورند.

حکومت، حتی در بهترین حالتِ خود، چیزی جز یک «شرّ لازم» نیست؛ و در بدترین حالت، شرّی غیرقابل تحمل است!

هر انقلابی تبخیر می‌شود و تنها لجن‌زارِ دیوان‌سالاری (بورکراسی) جدیدی را برجای می‌گذارد.