هنگامی که دیکتاتوری به یک واقعیت بدل شود، «انقلاب» به یک «حق» تبدیل میگردد.
سخنان
چشمپوشی از «آزادی»، چشمپوشی از «انسان بودن» است؛ یعنی واگذاریِ حقوق انسانیت و حتی وظایف آن.
ای مردم آزاد، این اصل را به یاد داشته باشید: میتوان «آزادی» را به دست آورد، اما وقتی از دست رفت، هرگز بازنمیگردد!
انسان آزاد به دنیا میآید، اما همهجا در بند و زنجیر است!
از میان تمامی استبدادهایی که دامنگیر بشریت میشود، استبدادِ مذهبی بدترین است.
کسانی که انتظار دارند از مواهب و برکاتِ «آزادی» بهرهمند شوند، باید رنج و خستگیِ دفاع از آن را نیز به جان بخرند.
در بند و زنجیر بودن غالباً امنتر از آزاد بودن است!
آزادی فردی، قدرت فردی است؛ و از آنجا که قدرت یک جامعه ترکیبی از قدرتهای فردی است، قدرتِ آزادیِ آن جامعه نیز نماد توانِ جمعیِ آن است.
کارگران جهان، متحد شوید! شما چیزی برای از دست دادن ندارید جز زنجیرهایتان!
آزادی اگر شامل «آزادیِ مرتکب شدنِ اشتباه» نباشد، ارزش داشتن ندارد!
سرانجام آزاد، سرانجام آزاد؛ خدای متعال را سپاس، که سرانجام آزاد شدیم!
من رؤیایی دارم که روزی این ملت برپا خواهد خاست و به معنای واقعی اعتقادات خود جامه عمل خواهد پوشاند...